Ołdrzychowice Kłodzkie  istnieją od przynajmniej przełomu XIII i XIV wieku, a być może jeszcze wcześniej, gdyż leżą na starym szlaku handlowym z Czech do Krakowa zwanym "Solną Drogą".Pierwszymi właścicielami tej dużej wsi byli: Hanco von Knoblauchsdorf ( od 1342 r.), Nicolas Ulersdorf (od 1378 r.). Wiek XVII był bardzo burzliwym, właściciele majątków ponieśli klęskę w bitwie pod Białą Górą i utracili swoje dobra. Wynikiem tej klęski była również  pacyfikacja i rekatolizacja wsi. W 1621 roku chłopi z okolicznych osad doprowadzili do powstania oraz otworzyli związek obronny. Powstanie zlikwidowały oddziały saskie, a śmierć poniosło około 200 chłopów. Od roku 1622 wraca katolicyzm.  Rozkwit Ołdrzychowic przypada na XVIII i XIX wiek. W tym czasie największy majątek posiadała rodzina von Magnis. Ołdrzychowice rozkwitały, a że znajdują się na trasie do Lądka Zdroju (znanego od wieków kurortu) miejscowość odwiedzały wielkie osobistości. 22 sierpnia 1800 r. gościem hrabiego von Magnis była Luiza – małżonka króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III. Na pamiątkę tej wizyty hrabia von Magnis zamówił żeliwną kolumnę ważącą 1,25 tony i mierzącą 22,5 metra wysokości. Był to jeden z największych ówczesnych odlewów żeliwnych w świecie, dlatego też uchodził za ogromne osiągnięcie techniczne (zniszczona w 1974 r. w czasie poszerzania szosy). Relację z tych wydarzeń spisał J.Q. Adams, późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych, który przebywał w Ołdrzychowicach kilka dni później. W porównaniu do innych okolicznych miejscowości Ołdrzychowice stale rozwijały się powstaje pierwsza na Śląsku mechaniczna przędzalnia bawełny, wyposażoną w angielskie maszyny napędzane parą. W późniejszym okresie uruchomiono przędzalnię lnu. Wieś nabierała charakteru przemysłowego osiedla. W owym czasie funkcjonują: szkoła, szpital, 3 młyny wodne, browar, gorzelnia, 2 wapienniki , cegielnia, 83 różne rzemiosła zatrudniające kilkudziesięciu czeladników. Ponadto prowadzono hodowlę merynosów i wołów. Przy głównej drodze z Kłodzka do Lądka Zdroju znajduje się kilka interesujących obiektów. Należą do nich: Kościół parafialny św. Jana Chrzciciela – pierwsza wzmianka w 1384r. Pierwotnie gotycki przebudowany na renesansowy i barokowy. W 1732 r. powiększono go i przedłużono oraz dobudowano wieżę. Gruntownie przebudowany w 1867 r. Wewnątrz zróżnicowane wyposażenie: barokowy obraz olejny z XVIII w. oraz barokowe figury z początku wieku XVIII. Na wieży zamontowany jest dzwon z roku 1699. Obok kościoła znajduje się neoromańskie mauzoleum von Magnisów z 1889r. . W jego ołtarzu znajduje się figura Matki Bożej z Dzieciątkiem wykonana z białego marmuru.
Pałac renesansowy, którego początki sięgają roku 1572. Pałac wielokrotnie przebudowywany z zatarciem cech stylowych. Przy pałacu są okazałe zabudowania gospodarcze. Powstałe jako barokowe w XVIII w, m. in. oficyna dworska kryta gontem, budynki gospodarce ze spływowym szczytem z połkolistym zwieńczeniem i ukszatowatymi obramieniami okien. W 1800r. założono rozległy park z wyspą na stawie i wieloma budowlami ogrodowymi (grota królowej Luizy, świątynia grecka w stylu jońskim). Dom Macierzysty Sióstr Franciszkanek Szpitalnych. Mieści się w dawnym dworze Oppersdorfów z XVIII w. 
W 1929 roku siostry franciszkanki szpitalne kupiły dwór od pani hranbiny Zofii Gabrielii Antonii  von Oppersdorf.

 Foto_galeria
Postacie historyczne wsi to:

Joseph Kogler, (1765 – 1817) długoletni proboszcz parafii w Oldrzychowicach i Krosnowicach, pierwszy historyk ziemi kłodzkiej, zebrał i wydał wiele dokumentów i opracowań dotyczących dziejów hrabstwa kłodzkiego i okolicznych terenów, zgromadził na plebanii pokaźną bibliotekę. 

Herman Dietrich Lindheim (1791 - 1860) – założył w 1822 r. w Ołdrzychowicach maszynową przędzalnię bawełny. Do poruszania maszyn wykorzystał wodę doprowadzoną z rzeki specjalnym kanałem. Dla swoich pracowników wybudował domy a także szkołę, a uczące się w niej dzieci zaopatrywał w podręczniki. Był posiadaczem wielu fabryk, kopalni, hut. Należał do najbogatszych ludzi Europy.

 Gustav Olbricht (1851 – 1892) – wybitny pejzażysta i konserwator obrazów przy Muzeum Sztuk Pięknych we Wrocławiu.

Jan Szczypiński (5.11.1893 – 18.09.1981)  – zasłużony działacz turystyczny, w latach 1920-45 mieszkał w Zakopanem. Po wojnie osiedlił się w Ołdrzychowicach. Był współzałożycielem Oddziału PTTK Lądku Zdroju. Od 1956 r. posiadł uprawnienia przodownika turystyki górskiej (później był przodownikiem honorowym). Bardzo aktywnie pracował jako znakarz szlaków turystycznych, m.in. był inicjatorem i wykonawcą szlaku żółtego z Żelazna na Przełęcz Puchaczówkę i czarnego ze Złotego Stoku do Bystrzycy Kłodzkiej przez Ołdrzychowice, który nazywano jego imieniem. Uhonorowany wieloma odznaczeniami państwowymi.



Szkoła Podstawowa im. gen. Władysława Sikorskiego w Ołdrzychowicach Kłodzkich